Réttlætið er neytenda-megin

Jón segir óréttlátt gagnvart lánastofnunum ef vextir á samningum verði látnir

standa og skrýtið ef dómarar fara ekki eftir réttlætissjónarmiðum fyrir utan

blákalda lögfræðina.

Það væri örugglega mjög gott ef dómendur færu eftir réttlætissjónarmiðum; 

Þegar menn tóku þessi gengistryggðu lán á sínum tíma var mælt með þeim sem

hagstæðustu lánunum af "sérfræðingum".

Síðar hefur komið í ljós að á sama tíma og eigendur og æðstu stjórnendur bankanna

/fjármögnunarfyrirtækja ýttu mjög á þetta lánsform (til að framleiða gerfihagnað) þá

unnu þeir á bakvið tjöldin gegn krónunni á mjög öflugan hátt.

Sem sagt, ef tala á um réttlæti í þessu, var sanngjarnt og réttlátt að lánveitandinn

mælti með ákveðnu lántökuformi á eina hendina á meðan hin höndin vann beinlínis

að því að þetta hlutu að verða mjög hættuleg lán fyrir lántakandann?

Efast um íslenska lögfræði